MATWIEJEWA Nowiełla Nikołajewna, ur. 7 X 1934 Puszkin (pod Leningradem), poetka. Studiowała w Instytucie Literackim im. M. Gorkiego. Debiutowała w 1958 wierszami lirycznymi, w których nawiązała do tradycji poezji refleksyjnej. Pierwszy zb. Linka (Liryka) opublikowała w 1961. Kolejne zb. to: Korablik (1963, Okręcik), Dusza wieszczej (1966, Dusza przedmiotów), Łastoczkina szkolą (1973, Jaskółcza szkoła), Ręka (1978, Rzeka), Strona priboja (1983, Kraina przypływu), Chwała rabotie (1987, Chwała pracy), Nierastorżymyj krug (1990, Nierozerwalny krąg) i in. W wielu wierszach poetka ewokuje baśniowe kontury egzotycznych, nie istniejących lądów, przypominające świat fantazji A. Grina. Charakterystyczne jest dla niej odkrywanie niezwykłości w codziennych drobiazgach, a także przedstawianie rzeczywistości w sposób alegoryczny. Liczne wiersze M. są tekstami pieśni, do których poetka sama pisze muzykę i które wykonuje, akompaniując sobie na gitarze. Przez wiele lat była jedną z głównych przedstawicielek "poezji śpiewanej" w ZSRR, której najbardziej znanymi bardami byli B. Okudżawa, W. Wysocki, A. Galicz, J. Kim.
