MARIENHOF A n a t o l i j B o r i s o w i c z, ur. 24 VI (6 VII) 1897 Niżny Nowogród, zm. 24 VI 1962 Leningrad, poeta, prozaik, dramaturg. Zaczął publikować w 1918. Należał do ugrupowania imażynistów. Koncepge imażynistów prezentował w zb. artykułów Bujan-Ostrow. Imażynizm (1920, Baśniowa wyspa. Imażynizm). W liryce, wzorowanej w dużej mierze na poetyce W. Majakowskiego i S. Jesienina, ujawnił się jako poeta-żongler słów, zbuntowany klown poszukujący prawdy w żywiole rewolucji i w życiu artystycznej cyganerii: Stichami czwanstwuju (1920, Chełpię się wierszami) i Tuczelot (1921, Chmurolot). Rozgłos przyniosła mu proza wspomnieniowa - Roman bież wranja (1927, Romans bez łgarstwa) o życiu S. Jesienina i cyganerii imażynistycznej oraz Romans z przyjaciółmi (Roman s druzjami, 1965), stanowiący zmodyfikowaną i rozszerzoną wersję poprzedniej książki. W tragedii historycznej Zagowor durakow (1922, Zmowa głupców) i komedii Szut Bałakiriew (1940, Błazen Bałakiriew), pisanych wierszem, kontynuował ulubiony typ bohatera swojej liryki. Jest autorem licznych komedii, scenariuszy filmowych pisanych we współautorstwie z N. Erdmanem, W. Szerszeniewiczem, W. Szkłowskim.
