MAŁYSZKIN Aleksandr Grigorjewicz, ur. 9 (21) III 1892 wieś Bogorodskoje (gub. penzeńska), zm. 3 III 1938 Moskwa, prozaik. Debiutował wierszami w 1912; w opowiadaniach opisywał małomiasteczkową codzienność. W 1919-21 jako żołnierz Armii Czerwonej uczestniczył w walkach o Krym. Wydarzenia te stały się kanwą stylizowanej opowieści Upadek Daini (Padienije Daira, 1923). Odwołując się do analogii historycznych i mitów, M. ukazał walki czerwonych z białymi o przesmyk broniący dostępu do Krymu jako ostateczne starcie przewalającej się przez Rosję lawy "wielkich koczowisk", "mnogości" z broniącymi wejścia do Ziemi Obiecanej "ostatnimi". W osnutej na wątkach autobiograficznych powieści Siewastopol (1929, Sewastopol) przedstawił drogi i rozdroża roś. inteligencji w mundurach marynarskich w przededniu i podczas rewolucji; we wnikliwych analizach psychologicznych wykorzystał doświadczenia grupy Pieriewał, której był członkiem, a która rozwijała m.in. koncepcję nowoczesnego psychologizmu. W nieukończonej powieści Ludzie z głuchej prowincji (Ludi iż zachołustja, 1938), wieńczącej temat prowincji w jego pisarstwie, dał stosunkowo, jak na owe czasy i wymogi, wszechstronną panoramę przemian wnoszonych przez uprzemysłowienie do rzeczywistości powiatowej Rosji oraz do losów, psychiki i świadomości jej mieszkańców.
