MALCEW Jelizar Jurjewicz (właśc. Pupko Jelizarij), ur. 22 XII 1916 (4 I 1917) wieś Chonchołoj (obwód zabajkalski), prozaik. Pochodzi z rodziny chłopskiej. W 1939-44 studiował jako ekstern w Instytucie Literackim im. M. Gorkiego. Debiutował w 1945 powieścią Goriaczije kluczi (Gorące źródła), w której opowiada o niesłychanie ciężkim życiu i pracy kołchoźników w czasie wojny. Tą powieścią M. wpisał się w nurt "kołchozowy" literatury rosyjskiej. Całą późniejszą twórczość również poświęcił wsi. W 1948 napisał powieść Z całego serca (Ot wslego sierdca), uważaną przez krytyków za jaskrawy przykład "lakierowania" rzeczywistości wojennej i powojennej wsi kołchozowej w literaturze pod wpływem teorii bez-konfliktowości. Po okresie "odwilży" M. dokonał rewizji swojej wcześniejszej postawy, czego wyrazem jest powieść Wojdi w każdyj dom (t. I-II, 1962-68, Wstąp do każdego domu), w której prawdziwie i bez uproszczeń stara się wyrazić niepokój o losy kołchozowej wsi i jej mieszkańców. Środowisko wiejskie jest również tłem jego powieści osnutej na wątku kryminalnym Poslednieje swidanije (1978, Ostatnie spotkanie) oraz opowieści Ziarna w raspachannom niebie (1981, Ziarna w zaoranym niebie).
